വർഷം അതിന്‍റെ താൾ മറിയ്ക്കുമ്പോൾ

പുതുവർഷം വാതിൽ തട്ടി വരുന്നതല്ല. ആരും കേൾക്കുന്നതിന് മുൻപേ, ഒരു വായനക്കാരൻ പുസ്തകത്തിലെ പേജ് തിരിക്കുന്നതുപോലെ, അത് ശാന്തമായി നമ്മളിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നു. ഒരു നിമിഷം നാം ഇപ്പോഴും പഴയൊരു വാചകത്തിനുള്ളിലാണ്. പൂർത്തിയാകാത്തതും പരിചിതവുമായ ഒരു വാചകം. അടുത്ത നിമിഷം, അരികിൽ ശൂന്യമായൊരു ഇടം. എഴുതപ്പെടാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്ന നിശ്ശബ്ദത.

അർധരാത്രി വിചിത്രമാണ്. ഘടികാരങ്ങൾ ശബ്ദിക്കുന്നു, പടക്കങ്ങൾ ആകാശത്തോട് വാക്കേറ്റം നടത്തുന്നു, വാഗ്ദാനങ്ങൾ പുകപോലെ ഉയരുന്നു. എന്നാൽ ആ മുഴക്കത്തിനടിയിൽ, അതീവ മനുഷ്യസ്വഭാവമുള്ളൊരു നിമിഷം നടക്കുന്നു. നാം നിൽക്കുന്നു. ആരും ചോദിക്കാതെ തന്നെ പിന്നോട്ട് നോക്കുന്നു. ദിവസങ്ങൾ എണ്ണുന്നില്ല, നിമിഷങ്ങളെയാണ് എണ്ണുന്നത്. തിരിച്ചു വിളിക്കാതിരുന്ന ഒരു ഫോൺകോൾ. വൈകി കണ്ടെത്തിയ ധൈര്യം. അപ്രതീക്ഷിതമായി നമ്മെ തൊട്ട ദയ. നിൽക്കുന്ന രീതിയെ തന്നെ മാറ്റിയ നഷ്ടങ്ങൾ.

പുതുവർഷം ഒരു അത്ഭുതമല്ല. കടങ്ങളും മുറിവുകളും പശ്ചാത്താപങ്ങളും അത് മായ്ച്ചുകളയുന്നില്ല. അതിലേറെ സത്യസന്ധമായൊരു കാര്യം അത് ചെയ്യുന്നു. അത് നമ്മുക്ക് ഒരു അകലമൊരുക്കുന്നു. ആ അകലമാണ് വേദനയെ ഓർമ്മയാക്കുന്നത്, ഓർമ്മയെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് പതിനൊന്ന് അൻപത്തൊൻപതിൽ ഭാരമായിരുന്ന ഭൂതകാലം, പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് ഒരു മിനിറ്റിന് ശേഷം അല്പം ലഘുവായി തോന്നുന്നത്. ഒന്നും മാറിയില്ല. എന്നിട്ടും എല്ലാം മാറി.

വീണ്ടും തുടങ്ങുന്നതിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദമായ ആവേശമുണ്ട്. ഇരുട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു പറയുന്ന വലിയ തീരുമാനങ്ങളിൽ അല്ല അത്. മറിച്ച്, സ്വകാര്യമായ ചെറിയ തീരുമാനങ്ങളിലാണ്. കൂടുതൽ സൗമ്യമായി സംസാരിക്കാൻ. മറുപടി പറയാൻ കാത്തുനിൽക്കാതെ കേൾക്കാൻ. തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ. ഒരിക്കലും ചോദിക്കാത്ത ഒരാളെ ക്ഷമിക്കാൻ. ഇവ തലക്കെട്ടുകളല്ല. കഥയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന അടിക്കുറിപ്പുകളാണ്.

കലണ്ടറുകളേക്കാൾ സാഹിത്യം ഈ നിമിഷത്തെ നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പുരാതന കവികളിൽ നിന്ന് ആധുനിക കഥാകൃത്തുകൾ വരെ, കാലത്തിന്റെ തിരിവ് ഒരിക്കലും അക്കങ്ങളേക്കുറിച്ചല്ല. അത് നവീകരണത്തെക്കുറിച്ചാണ്. നമുക്ക് അറിയാവുന്ന അതിരിൽ നിൽക്കുകയും, എന്നിട്ടും മുന്നോട്ട് ചുവടുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച്. പുതുവർഷം ഓരോ മനുഷ്യനോടും ചോദിക്കുന്ന ഒരേ ലളിതമായ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എന്താണ് ചുമക്കാൻ പോകുന്നത്, ഒടുവിൽ എന്താണ് താഴെവയ്ക്കാൻ പോകുന്നത്?

രാവിലെ ആകുമ്പോൾ നഗരങ്ങൾ, തെരുവുകൾ വൃത്തിയാക്കും. ആകാശം പടക്കങ്ങളെ മറക്കും. സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ അടുത്ത ആഘോഷത്തിലേക്ക് നീങ്ങും. എന്നാൽ എവിടെയോ, ഒരു നിശ്ശബ്ദ മുറിയിൽ, ആരോ ഈ വർഷം അല്പം കൂടുതൽ ധൈര്യത്തോടെ ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിക്കും. മറ്റെവിടെയോ, ആരോ കോപത്തിന് പകരം സഹനത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കും. ഈ തീരുമാനങ്ങൾ ട്രെൻഡാകില്ല. പക്ഷേ അവയ്ക്ക് വിലയുണ്ട്.

പുതുവർഷം ഒരു കാഴ്ചവിരുന്നല്ല. അത് പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരു ശ്വാസമാണ്. ഒരേ സമയം കോടികൾ എടുക്കുന്നതെങ്കിലും, ഓരോരുത്തനും ഒറ്റയ്ക്കു അനുഭവിക്കുന്നത്. നാം തയ്യാറായാലും ഇല്ലെങ്കിലും സമയം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുകയാണെന്ന് അത് നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. അതിനിടയിൽ തന്നെ, അനുമതി ചോദിക്കാതെ വീണ്ടും ആരംഭിക്കാനുള്ള അപൂർവമായ കൃപയും അത് നമ്മുക്ക് നൽകുന്നു.

വർഷം തന്റെ പേജ് തിരിക്കുമ്പോൾ, നാം അത് മന്ദഗതിയിൽ വായിക്കട്ടെ. കാരണംകാണിപ്പുകൾ കുറച്ചും സത്യം കൂടുതലും എഴുതട്ടെ. നമ്മുടെ അത്ഭുതബോധം ആകാശത്തിലെ പടക്കങ്ങളിൽ അല്ല, ഇപ്പോഴും നാം ഇവിടെ തന്നെയാണെന്ന ശാന്തമായ സത്യത്തിലാണ് എന്ന് ഓർക്കട്ടെ. മാറാൻ കഴിവുള്ളവരായി, വീണ്ടും ആരംഭിക്കാൻ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരായി.

പ്രിയപ്പെട്ട എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ 2026 പുതുവത്സരാശംസകൾ.

• -പി. ആർ. മനോജ്