ക്ലാസ് മുറിക്കപ്പുറവും ജീവിക്കുന്ന അധ്യാപകൻദേശീയ അധ്യാപക ദിനം: ഒരു ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന നിശ്ശബ്ദ ശക്തിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ

പി. ആർ. നരിമാൻ, ഡൽഹി

ക്ലാസ് മുറികൾ ഒരുനാൾ ഒഴിയും. ബോർഡിലെ അക്ഷരങ്ങൾ മായും. പരീക്ഷാ പേപ്പറുകൾ മറവിയിലാകും. പക്ഷേ ഒരു നല്ല അധ്യാപകൻ ഒരിക്കലും നമ്മുടെ ഉള്ളിൽനിന്ന് മായുകയില്ല. ജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും വഴിത്തിരിവിൽ, വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് കേട്ട ഒരു ശബ്ദം വീണ്ടും ഉള്ളിൽ ഉയരും: “ഭയപ്പെടേണ്ട, നിനക്ക് കഴിയും.” അതാണ് അധ്യാപകന്റെ യഥാർത്ഥ അത്ഭുതം. ഏതാനും വർഷങ്ങൾ മാത്രം നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾക്ക്, ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നമ്മോടൊപ്പം ജീവിക്കാനാകുന്നു. സെപ്റ്റംബർ 5, ഡോ. എസ്. രാധാകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനം, അധ്യാപകന്റെ മഹത്വം ഓർമ്മിക്കുന്ന ദിനമാണ്. അധ്യാപകനിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രപതി പദവിയിലെത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം അറിവിനോടുള്ള ആദരത്തിന്റെ മഹത്തായ പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ അധ്യാപക ദിനം പൂക്കളിലും ആശംസകളിലും ചടങ്ങുകളിലും ഒതുങ്ങേണ്ടതല്ല. നാം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് നല്ല മാർക്കിനുവേണ്ടിയോ, നല്ല ജീവിതത്തിനുവേണ്ടിയോ? എന്ന ചോദ്യം സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ദിനമാണത്. ഇന്ന് അറിവ് വിരൽത്തുമ്പിലാണ്. മൊബൈലും ഇന്റർനെറ്റും കൃത്രിമബുദ്ധിയും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകുന്നു. പക്ഷേ ശരിയായ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത് യന്ത്രമല്ല, അധ്യാപകനാണ്. വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് കഴിയും; വിവേകം, മനുഷ്യത്വം, നീതിബോധം, കരുണ, ഉത്തരവാദിത്വം എന്നിവ വളർത്താൻ ഇന്നും മനുഷ്യഹൃദയം തന്നെ വേണം. ഒരു കുട്ടിയുടെ മൂല്യം അവന്റെ മാർക്ക് ഷീറ്റിൽ അളക്കാനാവില്ല. 95 ശതമാനം നേടിയവൻ 70 ശതമാനം നേടിയവനേക്കാൾ മികച്ച മനുഷ്യനാണെന്ന് ഏത് പരീക്ഷയാണ് തെളിയിക്കുന്നത്? പരാജയപ്പെട്ട ഒരു കുട്ടിയിൽ വിജയത്തിന്റെ വിത്തുണ്ടാകാം. അതുകൊണ്ട് വിദ്യാഭ്യാസം കുട്ടികൾക്ക് റാങ്കുകൾ മാത്രമല്ല, ചിറകുകളാണ് നൽകേണ്ടത്. അധ്യാപകന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിഫലം ഒരു പുരസ്കാരമല്ല. ഒരിക്കൽ തന്റെ മുന്നിലിരുന്ന വിദ്യാർത്ഥി വളർന്ന് സത്യസന്ധനായ മനുഷ്യനാകുന്നതാണ്. അനീതിക്കെതിരെ നിൽക്കുന്ന ഒരു പൗരൻ, മറ്റൊരാളുടെ വേദന മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ, അധികാരം ലഭിച്ചിട്ടും വിനയം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരാൾ, അറിവുണ്ടായിട്ടും കരുണ കൈവിടാത്ത ഒരാൾ, ഒരധ്യാപകൻ വിതച്ച വിത്തിന്റെ ഫലമാണ്. ജീവിതം ഒരിക്കലും പരീക്ഷാ പേപ്പറുപോലെ നാല് ഉത്തരങ്ങൾ മുന്നിൽ വയ്ക്കില്ല. ചിലപ്പോൾ നമുക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടിവരും: സൗകര്യമോ മനഃസാക്ഷിയോ, മൗനമോ ധൈര്യമോ, സ്വാർത്ഥതയോ പൊതുനന്മയോ, മുൻവിധിയോ നീതിയോ. അപ്പോഴാണ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം തെളിയുന്നത്. അത്തരം നിമിഷങ്ങളിൽ, വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഒരു ക്ലാസ് മുറിയിൽ നിന്നുയർന്ന ഒരു ശബ്ദം വീണ്ടും നമ്മിൽ കേൾക്കും. ഒരു മുഖം ഓർമ്മ വരും. ഒരു പാഠം ഓർമ്മ വരും. ഒരു അധ്യാപകനെ ഓർക്കും. ക്ലാസ് മുറിയുടെ വാതിൽ ഒരുനാൾ അടഞ്ഞേക്കാം. പക്ഷേ ഒരു നല്ല അധ്യാപകൻ തുറന്ന മനസ്സിന്റെ വാതിൽ ഒരിക്കലും അടയ്ക്കുകയില്ല. കാരണം അധ്യാപകൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു പാഠം മാത്രമല്ല; മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ മനുഷ്യനായി തുടരണമെന്ന് തന്നെയാണ്.